hiç kimseyi tanımıyorum.yalnızım.ellerim boş.ses yok.benden başka göz kırpan bile yok.oysa o kadar çok aşığım ki.avazım çıktığı kadar aşığım.

hayat bu işte

(via brokenheartdoll)

son sigara bu ,mutluluğa açılan son yelken ,aylardan eylül,duman bu

artık yağmurdan sonra toprak kokmuyor buralar,insanlar ardımızdan konuşuyor.
kuşlar göç ediyorlar.
umarsızcasına bir el uzanıyor kalbime,en derinlerine.
alıyor kalbimi ama bu sadece kalp olamaz .Bu benim ruhum ,benliğim,her şeyim.
en son ne zaman bir kelebek gördüm hatırlamıyorum bile.
sadakat hakkında ne biliyorsam unuttum ben .
yarayı kalbimin en derinlerinde yaşadım daima.
ölesiye fakat acıtmadan.

(via lovemequik)

baharı beklememi söylemiştin ,bekledim.
sonbahar geldi,eylül geldi ,ekim geldi.geçti.
sen gelene kadar kitap okudum,okudum.
sonra bir kitapta kızın sonsuza kadar beklediğini okudum .
neyi bekliyordu? aşkımı?

(via kari-shma)

ruhum bedenimden koparken duyduğum çığlıklar simsiyahtı . sonra ben öldüm .yaşanmışlıklar bitti.
herkes eskiye döndü.yeniden yazdılar maziyi.kuruboyalarla çizdiğimiz beyaz bulutları is kapladı.
vitrindeki tüm kadehleri kırdılar.eskiciden aldığım plakları tek tek yaktılar.
kuruttuğum çiçekleri çöpe attılar.gölgemi sildiler evden .
yastıkların içindeki yünleri çıkardılar.gazete kağıtları koydular yerlerine.
çalan gramofonu susturdular.sürahideki tüm suyu içtiler kana kana.
süet eldivenlerimi çocuklara verdiler.aynaları bir bir kırdılar.
kütüphaneyi kaldırdılar.
kızıl ağacın yapraklarını yere sermiştik,süpürdüler.

(via losdramas)

kır ve getir zincirleri bana .

senin isyanın bana değil ,sonsuzluğa.

rüyalar gerçekten var mı?

aşk var mı ,sevgi var mı?

dünya nasıl bi yer?

adil mi ? acımasız mı?

kimsesiz mi herkes?

peki umut? umut var mı?

(via orientaltiger)

pazar sabahları gazete okurum ,mektup yazarım,bol bol gezerim.Hah bide delileri severim,gerçi çoğu tanıdığım insan da deli ,hepsi şirin deliler.Ben onları ,en çok onları severim.

(via sleepingwithcats)